Sa mundo ng Philippine entertainment, may mga boses na hindi mo malilimutan—mga tunog na nagiging bahagi ng paglaki mo, nagiging alaala ng masasayang gabi sa harap ng TV, at nagiging dahilan ng isang ngiti kahit sa gitna ng trahedya. Isa sa mga iyon ang makapunit-taingang sigaw ng “Missiiiis!” na laging sinasabayan ng supladang tingin at supleng tawa. Ito ang tunog ni Matutina, ang masungit na kasambahay ni Donya Delilah na nagpatawa sa milyun-milyon ng mga Pilipino sa loob ng mahabang panahon ng John en Marsha. Pero sa likod ng mga catchphrase at mga eksena ng kaguluhan, sino ba talaga si Matutina? At bakit, sa kabila ng kanyang ningning, ay nagiging nakakaawang kwento ang kanyang buhay, lalo na sa huling mga taon niya?

Ito ay ang kwento ni Evelyn Bontogon-Guerrero, isang babaeng lumaki sa simpleng buhay ng Caloocan, na naging isa sa mga pinakaimpactful na comedian ng kanyang henerasyon. Hindi lamang siya nag-iwan ng tawa; nag-iwan din siya ng aral tungkol sa katatagan, sa pagmamahal sa pamilya, at sa pagharap sa mga pagsubok na hindi mo inaasahan. Ngunit sa kanyang pagpanaw noong Pebrero 14, 2025, sa edad na 78, dahil sa acute respiratory failure na dulot ng matagal nang chronic kidney disease, marami ang nagtanong: Bakit ganito ang wakas ng isang bituin na nagbigay ng sobrang saya? Ito ang paglalakbay na puno ng liwanag at dilim, ng tagumpay at lungkot, na magpapaalala sa atin na ang mga bayani sa screen ay may tunay na buhay na puno rin ng hamon.

Mga Unang Hakbang Sa Simpleng Buhay Ng Caloocan Ipinanganak si Evelyn Bontogon noong Hulyo 10, 1946, sa isang barangay ng Caloocan na noon ay bahagi pa ng lalawigang Rizal—isang lugar na puno ng ingay ng mga kariton at amoy ng bagong ginupit na kahoy mula sa mga furniture shop. Bilang panganay sa pitong magkakapatid, hindi madali ang kanyang paglaki. Ang kanyang ama ay isang magaling na tagagawa ng mga bangko at silya, na nagpapakita ng gawaing kamay na nagiging buhay ng maraming pamilya noon. Samantala, ang kanyang ina naman ay nagtatrabaho bilang tagalagay ng sigarilyo sa mga kaha—trabahong detalyado at matiyaga, na nagbibigay ng maliit na kita para sa pang-araw-araw na gastusin.

Sa gitna ng kahirapan, natutunan ni Evelyn ang halaga ng tiyaga at ng pagtulong sa pamilya. “Kami ay nagkakasama, nagbabantay sa isa’t isa,” naibahagi niya minsan sa isang lumang interbyu, na naglalahad ng kanyang ugat bilang isang matatag na ate. Hindi siya nagkaroon ng marangyang pag-aaral; sa halip, kinuha niya ang isang vocational course upang makapagtrabaho agad at makatulong sa mga kapatid. Ito ang simula ng kanyang pagiging independent—isang batang babaeng hindi natatakot sa hamon, na handang gawin ang anumang kailangan para sa mga mahal sa buhay.

Ngunit ang tadhana ay may iba pang plano. Sa mga araw ng kanyang kabataan, natuklasan ni Evelyn ang kanyang tunay na talento: ang pag-arte sa radyo. Hindi siya basta-basta aktres; siya ay isang versatile voice actress na kayang gumanap ng lahat—mula sa lalaki, babae, bata, hanggang matanda. Ito ang nagdala sa kanya sa mundo ng showbiz, kung saan ang kanyang natatanging boses ang naging susi sa kanyang tagumpay.

Ang Simula Ng Karera: Mula Radio Hanggang Sa Malaking Entablado Nagsimula ang lahat sa radyo, ang pinakapopular na entertainment noon bago pa man maging hari ang telebisyon. Si Evelyn ay naging regular sa mga radio dramas tulad ng Lundagin Mo, Beybeh!, kung saan ang kanyang makulay na pagtataray at emosyonal na delivery ang nagpapatingin sa mga tagapakinig. Ngunit ang tunay na pinagmulan ng kanyang stage name ay mula sa isang simple na commercial ng sabon—kung saan ginampanan niya ang karakter na “Matutina,” isang pangalan na nagiging kanyang trademark. “Parang angkop sa akin, suplada at matapang,” natatawang sabi niya minsan, na nagpapakita ng kanyang pagiging down-to-earth.

Hindi nagtagal, napansin siya ng isang kilalang direktor na si Ading Fernando. Walang audition man lang; basta-basta siyang kinuha para sa isang bagong sitcom project ng RPN-9. Ito ang John en Marsha, ang groundbreaking na comedy series na nagsimula noong 1973 at tumakbo hanggang 1990, na nagbigay ng walang katulad na saya sa mga pamilya sa gitna ng mga hamon ng Martial Law era. Sa role niya bilang Matutina—ang loyal na kasambahay ni Donya Delilah (ginampanan ng yumaong Dely Atay-Atayan)—ay nagningning si Evelyn. Siya ang sidekick na laging may isang matalim na tungkod ng katatawanan, na kaaway ni John Puruntong (Dolphy) sa tuwing may pagbisita ang mayamang biyenan.

Ang kanyang catchphrases tulad ng “Etcetera, etcetera!” at “Cheke mo o cheke ko?” ay nagiging bahagi ng araw-araw na usapan ng mga Pinoy. Sa bawat episode, ang kanyang makapunit-taingang boses at pagtaas ng kilay ay nagiging dahilan ng tawa na nagpapagaan ng buhay. Hindi lamang siya comedian; siya ay aktres na kayang mag-drama rin, tulad sa mga pelikulang adaptasyon ng John en Marsha tulad ng John and Marsha ’77 at Da Best of John & Marsha sa Pelikula. Nagtrabaho rin siya sa iba pang shows tulad ng At Your Service, Matutina at Ang Inyong Lingkod Matutina, na nagpapakita ng kanyang range bilang isang versatile artist.

Sa loob ng 17 taon sa John en Marsha, naging pamilya na ang cast—sina Dolphy, Nida Blanca, at Maricel Soriano ang naging kanyang mga kaibigan sa totoong buhay. “Sila ang nagbigay sa akin ng lakas, lalo na sa mga hirap na panahon,” naibahagi niya sa isang reunion noong 2024. Ito ang panahon ng kanyang pinakamataas na ningning, kung saan ang kanyang tawa ay nagiging gamot sa mga problema ng masa.

Ang Pamilya: Ang Sandigan Sa Gitna Ng Sikat Sa kabila ng kanyang tagumpay, hindi kailanman iniwan ni Evelyn ang kanyang ugat sa pamilya. Nag-asawa siya kay Guerrero (hindi detalye ang first name sa mga ulat, ngunit kilala bilang kanyang asawa sa mga lumang artikulo), at nagkaroon sila ng mga anak, kabilang ang kanyang anak na si Shiela Guerrero, na naging tagapagsalita ng pamilya sa kanyang pagpanaw. Bilang panganay na lumaki sa hirap, naging sandigan siya ng kanyang mga kapatid at ina, na nagpapatunay na ang kanyang supladang image sa screen ay hindi ang totoong Evelyn—siya ay isang mapagmahal na ina at ate na handang magsakripisyo.

Pagkatapos ng John en Marsha, hindi siya tumigil sa paglilingkod. Naging barangay councilor siya ng Pag-asa, Quezon City mula 2007 hanggang 2010, kung saan nagbigay siya ng tulong sa kanyang komunidad—mula sa health programs hanggang sa mga proyekto para sa kababaihan. “Ang showbiz ay pansamantala, pero ang paglilingkod sa bayan ay walang hanggan,” sabi niya sa isang lumang panayam. Nagpatuloy din siya sa radyo bilang dubbing director para sa mga Asian dramas at anime sa ABS-CBN, na nagpapakita ng kanyang pagiging adaptable kahit sa pagtanda.

Ngunit sa gitna ng lahat ng ito, may mga pribadong hamon na hindi niya ipinakita sa publiko. Ang kanyang pagiging private tungkol sa pamilya ay nagiging proteksyon sa kanila laban sa spotlight, ngunit ito rin ang dahilan kung bakit marami ang nagulat sa kanyang huling mga taon.

Ang Madilim Na Yugto: Ang Labanan Sa Sakit At Pagsubok Kung ang unang bahagi ng buhay ni Evelyn ay puno ng tawa, ang huli naman ay naging kwento ng tahimik na labanan. Noong mga nakaraang taon, naharap siya sa matinding health issues, partikular ang osteoporosis na nagpapahina ng kanyang mga buto at nagdudulot ng chronic pain. “May mga araw na hindi ko maunawaan ang sakit, pero walang limot-limot pa rin ako,” naibahagi niya sa isang interbyu noong Setyembre 2024, habang nagre-recall ng kanyang mga alaala sa Dolphy at Nida. Ito ang nakakaawang bahagi: isang babaeng nagbigay ng saya sa iba, ngunit sa kanyang tahanan, ay nagiging frontliner sa kanyang sariling digmaan laban sa katawan.

Sumunod ang mas malalang problema—ang Stage 5 Chronic Kidney Disease na dulot ng hypertensive nephrosclerosis, na nagiging dahilan ng volume fluid overload. Ito ang nag-iwan sa kanya ng pangangailangan ng dialysis at regular na hospital visits, na nagpapabagal sa kanyang dating masigla na buhay. Sa gitna ng pandemya, nagdagdag pa ito ng hirap, ngunit hindi siya nagreklamo. Patuloy siyang nagpo-post ng mga throwback photos sa social media, na nagpapakita ng kanyang ngiti kasama ang mga kaibigan mula sa John en Marsha, at nagbibigay ng inspirasyon sa mga tagahanga.

Sa huling mga buwan, lumala ang kanyang kondisyon hanggang sa dumating ang acute respiratory failure noong Pebrero 14, 2025—Valentine’s Day, isang petsa na karaniwang puno ng pag-ibig, ngunit para sa kanya, naging simula ng kanyang paglisan. Kinumpirma ito ng kanyang anak na si Shiela, na nagsabing, “Nagpahinga na ang nanay ko sa kanyang mga hirap.” Ang pagpanaw niya ay hindi lamang pagkawala ng isang comedian; ito ay pagkawala ng isang simbolo ng resilience, na nagpapaalala na kahit ang mga matitigas na tao ay may mga sandaling mahina.

Ang Legacy: Hindi Lamang Tawa, Kundi Aral Sa Buhay Ngayon, sa paglipas ng walong buwan mula sa kanyang pagpanaw, ang legacy ni Evelyn Bontogon ay nananatiling buhay sa mga rerun ng John en Marsha at sa mga kwentong ibinabahagi ng mga tagahanga sa social media. Siya ang nag-iisang orihinal na cast member na nag-iwan ng ganitong impact, kasama na ang pagiging huling survivor bukod kay Maricel Soriano. Ang kanyang kwento ay hindi tungkol sa nakakaawang wakas lamang; ito ay tungkol sa isang babaeng nagmula sa wala, nagbigay ng lahat, at hindi kailanman tumigil sa pag-ibig.

Sa mga lumang klip na pinapanood natin, ang bawat “Missiiiis!” ay nagiging paalala na ang tunay na comedy ay hindi lamang sa pagtawa, kundi sa pagharap sa buhay nang may tapang. Bilang barangay councilor, nagbigay siya ng serbisyo na nagbago ng buhay ng marami; bilang ina, nag-iwan siya ng mga anak na magpapatuloy ng kanyang diwa; at bilang artist, nag-iwan siya ng boses na hindi mamamatay.

Sa huli, ang buhay ni Evelyn Bontogon ay isang kwento ng kontradiksyon: suplada sa screen, matatag sa totoong buhay; masaya sa publiko, matindi ang hirap sa pribado. Ngunit sa bawat pagsubok, ipinakita niya na ang tunay na lakas ay hindi sa pag-iwas sa sakit, kundi sa pagharap dito nang may ngiti. Sa susunod na marinig mo ang kanyang boses sa radyo o TV, isipin mo hindi lamang ang tawa—isinip mo ang isang babaeng nagtiis para sa atin lahat. Ito ang nakakaawang sinapit ni Matutina, ngunit ito rin ang dahilan kung bakit siya mananatiling buhay sa ating mga puso.