Sa mundo ng musika kung saan ang bawat nota ay maaaring maging alaala na hindi na mawawala, may iilan lamang ang nagiging tunay na simbolo ng isang panahon—isang himig na nagbibigay ng init sa malamig na gabi ng Disyembre, o isang tinig na nagpapaalala ng pagmamahal sa gitna ng abalang buhay. Ito ang mundo ni Jose Mari Chan, ang lalaking hindi na kailangang i-introduce dahil ang pangalan niya ay pareho na ng “Pasko” sa Pilipinas. Sa Oktubre 2025, habang ang mga dahon ay nagbabago ng kulay at ang mga mall ay nagdidisplay ng mga ilaw na nagme-memorize ng mga bata, si Mr. C—tulad ng pagmamahal na tinawag siya ng kanyang mga tagahanga—ay hindi na aktibong nagko-compose o nagpe-perform tulad ng dati. Pero hindi siya nawawala; sa halip, ang kanyang buhay ngayon ay isang payapang pagbabalik sa mga ugat na nagbigay sa kanya ng lakas: ang pamilya, pananampalataya, at ang simpleng saya ng pagiging lolo na nagkukuwento ng mga lumang kanta sa mga apo. Ito ay hindi kwento ng pagtigil; ito ay salaysay ng isang buhay na patuloy na nagbibigay ng biyaya, kahit na hindi na siya nagtrabaho, na nagpapatunay na ang tunay na tagumpay ay hindi sa stage, kundi sa tahanan na puno ng tawa at pasasalamat.

Ipinanganak si Jose Mari Lim Chan noong Marso 11, 1945, sa isang pamilyang Chinese-Filipino sa Iloilo City—hindi sa gitna ng karangyaan ng Maynila, kundi sa isang lugar na puno ng mga hardin ng tubo at mga kwentuhan sa mesa na nagiging inspirasyon ng kanyang mga awit. Ang kanyang ama, si Pedro Chan, ay isang matagumpay na negosyanteng nagpapatakbo ng mga sugar mills at trading companies, na nagbigay sa kanilang pamilya ng sapat na ginhawa upang magpadala kay Jose Mari sa Ateneo de Manila University. Doon, habang nag-aaral ng Economics sa mga taong ’60s, natuklasan niya ang kanyang tunay na pag-ibig: ang musika. Hindi madali ang simula—habang ang kanyang mga kaklase ay nagfo-focus sa numbers at business plans, si Jose Mari ay lihim na nagko-compose ng mga ballads na puno ng damdamin, hango sa mga alaala ng kanyang ina na nagkukuwento ng mga kwentong pag-ibig mula sa lumang China. “Musika ay regalo mula sa Diyos sa akin, at ang pagsusulat ng kanta ay ang paraan ko ng pagbabalik sa Kanya,” sabi niya minsan sa isang lumang interbyu sa GMA News, na naglalahad ng kanyang malalim na pananampalataya na nagiging pundasyon ng lahat ng kanyang mga gawa.

Lumipas ang mga taon, at mula sa pagiging isang batang may degree sa Economics na nagtrabaho sa family business sa Ortigas Center bilang record producer, nagiging isa siyang multi-platinum artist na nagbago ng landscape ng Original Pilipino Music. Ang kanyang debut album na “Deep in My Heart” noong 1968 ay nagbigay ng unang sulyap sa kanyang talento—mga ballads tulad ng “Lead Me Lord” na nagiging prayer song sa mga simbahan at weddings hanggang ngayon. Pero ang tunay niyang marka ay ang mga love songs na nagiging soundtrack ng milyun-milyong pusong Pilipino: “Beautiful Girl” na nag-viral sa ’80s at naging theme ng maraming romansa, o “Constant Change” na naglalahad ng mga emosyon ng paghihiwalay na puno ng sakit pero may pag-asa. Ayon sa kanyang opisyal na website, nagkaroon siya ng higit sa 20 albums sa loob ng limampu’t taon, na nagbigay sa kanya ng mga award tulad ng ABS-CBN Elite Platinum Award noong 2005 at Myx Magna Music Award noong 2010. Pero higit sa lahat, siya ay naging Hari ng Pasko dahil sa mga kanta tulad ng “Christmas in Our Hearts” na inilabas noong 1990—at hanggang ngayon, ito ang pinakapinakatatawag na kanta tuwing Setyembre 1, na nagiging signal ng pagdating ng ber months na nagpapa-e-excite sa lahat mula sa mga bata hanggang sa matatanda.

Ngunit sa kabila ng kanyang tagumpay, hindi siya ang uri ng artista na nananatili sa spotlight nang walang layunin. Sa mga ’90s, habang ang kanyang mga kanta ay nagiging hits, nagdesisyon siyang mag-focus sa family life kasama ang kanyang asawa na si Mary Ann Coronel, na nakilala niya pa noong college days. Sila ay nagkaanak ng anim: apat na lalaki at dalawang babae, na lahat ay nagmana ng kanyang talento at determinasyon. Ang kanyang panganay na si Jose Mari Jr. ay naging manager ng kanyang music publishing company, habang ang iba ay nagtrabaho sa business at arts—mga kwento na madalas niyang ibinabahagi sa kanyang mga vlogs at interviews, na nagpapakita ng kanyang pagiging proud na tatay at lolo. “Ang pamilya ang aking pinakamalaking tagumpay,” sabi niya sa isang recent episode ng Unang Hirit noong Setyembre 1, 2025, habang nagpe-perform ng kanyang iconic song na nagiging ritual na ng show. Sa kanyang tahanan sa Antipolo, Rizal—isang lugar na puno ng mga hardin at piano sa sala—madalas siyang makita na nagkukuwento ng mga lumang kwento sa kanyang mga apo, na nagiging dahilan ng kanyang ngiti sa gitna ng tahimik na araw-araw. Ito ang buhay na hindi na nangangailangan ng trabaho: walang deadlines ng pagko-compose, walang tour schedules na nagpapagod, ngunit patuloy ang kita mula sa royalties ng kanyang mga kanta na nagpe-play sa Spotify, YouTube, at kahit sa mga commercial jingles.

Sa 2025, sa edad na 80, ang buhay ni Jose Mari Chan ay isang perpektong halimbawa ng graceful aging na puno ng biyaya at pagtulong. Hindi siya ganap na nagre-retiro—ayon sa kanyang mga recent appearances, tulad ng sa It’s Showtime noong unang araw ng Setyembre kung saan nag-perform siya ng “Christmas in Our Hearts” na nagpa-vibe ng holiday spirit sa buong studio, o sa launch ng Metrobank Holideals noong Agosto 8 sa One Ayala, Makati, kung saan nagkanta siya ng “A Perfect Christmas” na nagbigay ng early cheer sa mga dumalo. “Hindi pa ako retired; ang musika ay hindi trabaho para sa akin, ito ay buhay,” sabi niya sa PEP.ph noong Agosto 31, 2025, habang nagbabahagi ng kanyang early Christmas wish: pagkakaisa ng bansa sa gitna ng pulitika na nagdudulot ng pagkakahati-hati. Kasabay noon, nagkaroon siya ng concert sa Great Canadian Casino Resort sa Toronto noong Setyembre 9, 2025, na nagbigay ng saya sa mga Pinoy abroad na nag-miss ng tunay na Pasko vibe. Ito ang nagpapakita ng kanyang walang katapusang dedikasyon: hindi para sa pera, kundi para sa mga taong nagiging bahagi ng kanyang musika.

At tungkol sa kanyang kayamanan? Bagaman hindi siya nagbubunyag ng eksaktong figures—na tipikal sa kanyang humble na personalidad—ang mga estimates mula sa mga source tulad ng CelebsMoney at Popnable ay nagpapahiwatig ng net worth na umaabot sa $18 milyon, na nagmumula sa kanyang music royalties, endorsements tulad ng sa Metrobank, at family businesses na nagpapatakbo pa rin ng mga sugar plantations sa Iloilo. Pero hindi ito ang pinakamahalaga para sa kanya; sa halip, ang kanyang buhay ay nagfo-focus sa pagbibigay: sa kanyang pananampalataya bilang aktibong miyembro ng simbahan, kung saan madalas siyang nagdo-donate ng kanyang oras at pera para sa mga charity events, o sa kanyang music publishing company na nagtutulungang lumabas ang mga bagong artista. “Para sa mga bata, ang pinakamahalaga ay edukasyon—ito ang magpapalaya sa inyo at magbibigay ng tunay na kaligayahan,” payo niya sa isang interview sa Cebu Daily News noong Setyembre 3, 2025, na nagpapakita ng kanyang grounded na pananaw mula sa kanyang sariling journey mula sa negosyo hanggang sa musika.

Sa kanyang mga huling taon, ang buhay ni Jose Mari Chan ay puno ng simpleng sandali na nagiging aral sa lahat: mga umaga na nagpe-play ng piano sa kanyang bahay sa Manila, na nagiging background music sa mga kwentuhan ng pamilya; mga gabi na nagbabasa ng Bibliya kasama ang kanyang asawa, na nagiging sandigan ng kanyang lakas; at mga pagkakataon na nagre-reply sa mga fan messages sa Facebook, na nagpapasalamat sa kanya sa mga kanta na nagiging bahagi ng kanilang buhay. Hindi na siya nagko-compose ng bagong albums tulad ng kanyang “Going Home to Christmas” noong 2012, ngunit ang kanyang legacy ay patuloy na lumalago—mula sa pagiging soundtracks ng mga teleserye hanggang sa mga TikTok reels ng mga kabataan na nagre-remix ng kanyang hits. Sa isang panahon na ang mundo ay nagmamadali at puno ng stress, ang kanyang kwento ay nagpapaalala na ang tunay na buhay ay hindi sa tagumpay ng pera o awards, kundi sa pagiging bahagi ng mga alaala ng iba—mga alaala na nagbibigay ng init sa gitna ng malamig na panahon.

Ngayon, habang ang 2025 ay nag-uunlad patungo sa Disyembre, si Jose Mari Chan ay hindi lamang Hari ng Pasko; siya ay isang taong nagbigay ng liwanag sa loob ng maraming taon, na nagpapatunay na ang musika ay hindi nawawala, tulad ng pag-ibig na nagiging pundasyon ng bawat kanyang kanta. Ang kanyang wish para sa bansa—pagkakaisa at pagbabalik sa mga tunay na halaga—ay hindi lamang para sa Pasko, kundi para sa buong taon. At para sa mga nakikinig mula sa mga tahanan nila o sa mga abroad na nagmi-miss ng tahanan, ang kanyang tinig ay paalala: ang Pasko ay hindi tungkol sa regalo, kundi sa mga pusong nagbubuklod, at siya ay patuloy na bahagi noon, kahit na hindi na siya nagtrabaho. Sa susunod na maglaro ang “Christmas in Our Hearts,” tandaan mo: ito ay hindi lamang kanta; ito ay kwento ng isang buhay na puno ng biyaya, na nagpapa-inspire sa atin lahat na maging mas mabuti.