Sa larangan ng sports at showbiz, iilan lamang ang nakagawa ng kasaysayan tulad ni Monsour Del Rosario—isang taekwondo champion na naging unang Pinoy Olympian sa kanyang larangan at kalaunan ay naging action star na nagbigay ng inspirasyon sa milyun-milyong Pilipino. Ngunit sa likod ng mga medalya at blockbuster films, ang tunay na kwento ni Monsour ay tungkol sa tapang, pagbabago, at paghihintay sa tamang laban. Mula sa kanyang makapigil-hiningang pagganap sa 1988 Seoul Olympics hanggang sa mga pelikulang aksyon tulad ng Buhawi Jack at Pintado, ang kanyang buhay ay puno ng mga plot twist na nagdala sa kanya mula sa ring patungo sa politika at pamilya. Ngayon, sa Oktubre 2025, sa edad na 60, si Monsour ay nananatiling simbolo ng katatagan—hindi lamang bilang atleta o artista, kundi bilang ama, coach, at public servant na nagbigay ng bagong kahulugan sa tagumpay. Ano na nga ba ang naging buhay niya pagkatapos ng showbiz? Ito ang kwento ng isang tunay na mandirigma na lumaban sa labas ng kamera.

Ipinanganak si Manuel Monsour Tabib Del Rosario III noong Mayo 11, 1965, sa Manila, ngunit lumaki sa Bacolod City, ang hometown ng kanyang pamilya. Ang kanyang ina, na may lahing Lebanese, at ama, na Filipino-Chinese, ay nagbigay sa kanya ng diverse na background na naghubog sa kanyang identity. Sa murang edad, naharap siya sa bullying sa St. John’s Institute sa Bacolod dahil hindi siya nagsasalita ng Ilonggo o Chinese dialects—English at Spanish lamang ang kanyang wika noon. “Parati akong nasa harap sa flag ceremony dahil maliit ako,” kwento niya sa Philstar noong 2023, na nagpapakita ng kanyang struggles bilang batang hindi akma sa kapaligiran. Ang mga panahong ito ang nag-udyok sa kanya na maghanap ng paraan upang ipagtanggol ang sarili, at dito nagsimula ang kanyang pag-ibig sa martial arts, na inspired ng mga pelikula ni Bruce Lee.

Sa edad na siyam, sinimulan ni Monsour ang kanyang martial arts journey sa ilalim ni Joe Lopez-Vito, isang Moo Duk Kwan Tang Soo Do practitioner. Nang bumalik ang kanyang pamilya sa Manila noong 1977, lumipat siya sa taekwondo sa ilalim ni Master Hong Sung-Chon, na kilala bilang “Father of Philippine Taekwondo.” Sa kanyang dedikasyon, umabot siya sa Korean 8th Dan black belt at naging miyembro ng Philippine national taekwondo team mula 1982 hanggang 1989, na nagsilbi bilang team captain sa huling apat na taon. Sa panahong ito, nagwagi siya ng gold medals sa 14th at 15th Southeast Asian Games, bronze sa 10th Asian Games, at umabot sa quarterfinals ng 1988 Seoul Olympics, na nagmarka sa kanya bilang isa sa unang dalawang Pinoy taekwondo Olympians kasama si Stephen Fernandez. Ang kanyang tagumpay ay nagbigay ng inspirasyon sa milyun-milyong Pilipino, na nagdulot ng paglobo ng taekwondo participation mula kalahating milyon hanggang 10 milyon sa bansa.

Ang kanyang transition mula atleta patungo sa showbiz ay nagsimula sa isang hindi inaasahang tawag mula sa Comedy King na si Dolphy. Sa isang 2024 episode ng Fast Talk with Boy Abunda, ibinahagi ni Monsour na pagkatapos ng 1988 Olympics, kinumbinsi siya ni Dolphy na mag-artista. “Sabi ko, ‘Tito Dolphy, hindi ako marunong mag-Tagalog, Ilonggo ako.’ Sabi niya, ‘Matututo ka,’” kwento niya. Kahit nag-aalangan dahil hindi siya sanay sa acting o Tagalog, sumubok siya sa Enteng, the Dragon (1988), isang spoof ng Enter the Dragon ni Bruce Lee, at naging hit ito. Ang kanyang taekwondo skills ay naging perfect fit para sa action genre, at ang suporta ng kanyang coaches na mag-promote ng martial arts sa Pilipinas ay nagbigay-daan sa kanyang full-time showbiz career. Mula 1986, lumabas siya sa mga pelikulang tulad ng Bangis (1995), Buhawi Jack (1998), at Pintado (2000), kasama ang mga international films na Bloodfist II (1990), When Eagles Strike (2003), at The Hunt for Eagle One (2006). Nagtrabaho siya kasama ang mga action stars tulad nina Phillip Salvador, Lito Lapid, at international martial artists na sina Darren Shahlavi at Matt Mullins, na nagbigay sa kanya ng global na exposure.

Ngunit noong mga late 2000s, unti-unting nawala si Monsour sa showbiz. Ang kanyang focus ay lumipat sa mas malaking laban: pulitika at pamilya. Noong 2010, nagsimula siyang magsilbi bilang city councilor ng 1st district ng Makati, na nagtagal hanggang 2016, at kalaunan ay naging congressman mula 2016 hanggang 2019. Sa kanyang termino, nag-file siya ng mga bills tulad ng Telecommuting Act (RA 11165) at naglunsad ng mga programang sumusuporta sa healthcare workers, athletes, at farmers, na nagpapakita ng kanyang dedikasyon sa public service. Tumakbo siya bilang vice mayor ng Makati noong 2019 at senador noong 2022, ngunit hindi nanalo, na nagbigay sa kanya ng oras upang mag-focus sa pamilya at taekwondo. “Ang public service ay tungkol sa pagbibigay, hindi sa panalo,” sabi niya sa isang 2021 interview sa KUMAGCOW.

Sa personal na buhay, ikinasal si Monsour kay Joy Zapanta, at naharap sila sa malaking dagok nang makunan ng kambal si Joy. Ngunit noong 2006, isinilang ang kanilang anak na si Matthew, at kalaunan si Isabella, na sumusunod sa yapak ng ama bilang taekwondo athlete. Sa 2025, si Monsour ay aktibo pa rin bilang Secretary General ng Philippine Taekwondo Association at co-founder ng Olympians Taekwondo Training Center sa Taguig, kung saan nagtuturo siya kasama si Stephen Fernandez. Ang kanyang anak na si Isabella ay naging competitive athlete, na nagbibigay sa kanya ng pride bilang ama at coach. “Ang taekwondo ay hindi lang sport; ito ay tungkol sa disiplina at respeto,” sabi niya sa isang 2023 feature sa Manila Times, na nag-condemn ng bullying incident sa Ateneo na gumamit ng taekwondo.

Hindi rin siya tumigil sa showbiz nang tuluyan; noong 2018, bumalik siya sa pelikulang Trigonal bilang supporting role, at noong 2023, nag-guest siya sa Black Rider bilang si Nolan Alvarez, na nagpakita ng kanyang martial arts skills. Ayon sa isang 2023 Philstar article, babalik siya sa isang bagong action series sa PTV, na nagpapakita na hindi pa rin nawawala ang kanyang passion sa acting. Sa kabila nito, ang kanyang focus ngayon ay sa pamilya at pagtuturo, na nagbibigay-daan sa kanyang anak na si Isabella na mag-shine sa taekwondo. “Ang tunay na laban ay para sa mga mahal mo sa buhay,” sabi niya sa isang recent post sa kanyang YouTube channel, na nagpapakita ng kanyang workouts at family moments.

Ang buhay ni Monsour Del Rosario ay hindi lamang tungkol sa mga medalya o box-office hits; ito ay tungkol sa pagbabago at paghihintay sa tamang oras para sa susunod na laban. Mula sa bullied kid sa Bacolod hanggang sa Olympian, action star, at public servant, ang kanyang kwento ay nagpapaalala na ang tunay na tagumpay ay nasa impact na iniiwan mo—sa pamilya, komunidad, at susunod na henerasyon. Sa 2025, si Monsour ay nananatiling inspirasyon, na patuloy na lumalaban hindi lamang sa ring kundi sa buhay mismo. Salamat sa kanyang legacy, na nagpapatunay na ang isang tunay na mandirigma ay hindi kailanman sumusuko.