Sa gitna ng maingay na trapiko ng Metro Manila, kung saan ang bawat claxon ng busina ay parang babala ng paparating na gulo, hindi na bago ang mga kwento ng away-kalsada na nagiging headline. Pero isang insidente noong 2009 ang hindi na mawala sa aming kolektibong alaala: ang brutal na pagbaril ni Jason Ivler kay Renato Ebarle Jr., anak ng dating Malacañang official na si Renato Ebarle Sr. Limang metro lang ang layo ng mga saksi, well-lit ang lugar, at sa isang iglap, nawala ang buhay ng isang 27-anyos na lalaki. Ngayon, sa Oktubre 2025, habang nagpo-post ang mga netizen ng throwback memes at tanong na “Hala, nasaan na ba si Jason Ivler? Pinalaya na?”, tayo’y muling humihinto upang magtanong: Ano na nga ba ang nangyari sa kanya pagkatapos ng 15 taon na nakakulong sa New Bilibid Prison?

Kung naaalala mo pa, ang lahat ay nagsimula sa isang ordinaryong hapon ng Nobyembre 25, 2009, sa Santolan Avenue, Quezon City. Si Jason Ivler, isang 28-anyos na dating estudyante sa Hawaii Pacific University at enlistee sa US Army, ay nasa loob ng kanyang Honda Civic. Si Renato Ebarle Jr., isang simpleng driver na naghahatid ng gamot sa kanyang ama, ay nasa likod niya. Ayon sa mga eyewitness—kabilang ang isang traffic enforcer at isang bystander na Archie Castillo—nagsimula ang gulo nang subukang mag-overtake si Ebarle. Bigla na lang bumaba si Ivler, .45 caliber pistol sa kamay, at binaril ang biktima ng anim na beses. Patay na patay si Ebarle sa driver’s seat ng kanyang Mazda pickup, habang ang mga bala ay nagkalat sa loob ng sasakyan. Hindi lang yun—may isa pang biktima: si Alexander Arellano, isang pasahero na na-hospital dahil sa mga sugat mula sa mga stray bullets.

Bakit ganito ka-dramatic ang kwento? Dahil hindi ito simpleng away; ito ay naging simbolo ng kung paano ang isang sandaling emosyon—galit, yabang, o kahit ano pa—ay maaaring magwakas ng buhay. Si Ivler, na nag-ugat sa mayamang pamilya (anak siya ng yumaong Jewish-American na si Robert Ivler at si Marlene Aguilar, kapatid ng sikat na singer na si Freddie Aguilar), ay hindi basta-basta tumakbo. Nag-drive away siya sa isang Honda CR-V na pagmamay-ari ng kanyang stepfather, isang British diplomat. Pero hindi siya nakalayo nang mag-isyu ng warrant ang Quezon City Police. Nagbalik-loob siya sa US embassy para sa asylum, ngunit tinanggihan ito ng mga opisyal dahil sa seryosong kaso ng murder.

Ang paghuhuli kay Ivler? Yun ang isa pang chapter ng kanyang kwento na parang galing sa action movie, pero sa totoong buhay, ito ay trahedya. Noong Enero 18, 2010, sumalakay ang mga ahente ng National Bureau of Investigation (NBI) sa bahay ng kanyang ina sa Ayala Alabang Village, Muntinlupa. Si Marlene Aguilar ang nagligtas sa kanya roon sa loob ng halos dalawang buwan, nagtatago sa basement habang ang buong bansa ay naghahanap sa kanya. Nang makita ang mga ahente, hindi sumuko si Ivler—nagpaputok siya ng baril, na nagresulta sa isang shootout na nagpasugat sa dalawang NBI agents. Ang isa sa kanila ay si Atty. Julio Magno, head ng NBI Special Action Unit, na na-shoot sa braso, at si Anna Lira Labao, isang babaeng ahente mula sa Intelligence Service Division, na na-wound sa paa. “Nahuli si Jason Ivler pero may na-injure na mga kasamahan namin,” ang sabi ng isang opisyal noon, na nagpapakita ng sakripisyo ng mga awtoridad para sa hustisya. Si Ivler naman ay na-shoot ng dalawang beses—at sa balikat at sa tiyan—na nag-require pa ng surgery para alisin ang kanyang spleen. Dinala siya sa Quirino Memorial Medical Center, at doon na nagsimula ang kanyang paglalakbay sa korte.

Hindi madali ang paglaban sa korte. Noong 2015, pagkatapos ng anim na taon ng pagdinig, hinatulan siya ng Quezon City Regional Trial Court Branch 84 ng reclusion perpetua—habambuhay na pagkabilanggo nang walang parole—kasama ang mahigit P9 milyong damages sa pamilya Ebarle. Ang korte ay nakabase sa matibay na ebidensya: ang mga testimonya ng mga saksi na nasa ilalim lamang ng lima metro, ang ballistic report ng NBI na nagkokonekta ng mga bala sa .45 Kimber gun na nakumpiska sa kanya, at ang hindi pagtugon ng kanyang alibi (na nagsasabing nasa party siya sa Makati nang mangyari ang insidente). “Guilty beyond reasonable doubt,” ang hatol ni Judge Luisito G. Cortez, na nagbigay ng kaunti lamang na pag-asa sa pamilya Ebarle, na matagal nang naghihintay ng kaparusahan.

Pero hindi pa tapos ang kwento. Nag-appeal si Ivler sa Court of Appeals, na nag-affirm ng hatol noong 2017, at pinataas pa ang damages sa P10 milyon para sa civil indemnity, moral, exemplary, at actual damages. Sa 2019, ang Supreme Court ang humawak, at muli, nauphold nila ang conviction. Walang higit pang legal recourse, ayon sa opisyal na website ni Ivler mismo. Ngayon, sa 2025, siya ay naglilingkod pa rin ng sentensya sa Maximum Security Camp ng New Bilibid Prison sa Muntinlupa City. Walang balita ng parole o pagpapalaya—bagkus, ang mga recent na usapan sa social media, tulad ng mga post sa X (dating Twitter), ay nagre-reference pa rin sa kanya bilang aral sa mga road rage incidents, lalo na pagkatapos ng kamatayan ni Freddie Aguilar noong Mayo 2025, na nagpaalala sa publiko ng controversial na pamilya.

Bakit pa rin tayo nag-uusap tungkol kay Jason Ivler? Hindi lang dahil sa krimen; ito ay tungkol sa mga tanong na hindi pa rin nasasagot ng lipunan natin. Bakit may mga nag-idolo pa rin sa kanya noong unang panahon, na tinawag siyang “bad boy” o “anti-hero” sa gitna ng kanyang rap career bilang “Jsin”? Bakit ang isang taong may background sa psychology at military training ay nagiging ganito ka-violent? At higit sa lahat, paano ba natin maiiwasan ang susunod na trahedya sa kalsada, kung saan ang bawat away ay maaaring maging dahilan ng pagkawala ng buhay? Ayon sa Volunteers Against Crime and Corruption, ang mga insidente ng road rage ay tumataas pa rin, at ang kwento ni Ivler ay perpektong halimbawa ng kung ano ang maaaring mangyari kung hindi natin kinokontrol ang ating emosyon.

Sa personal kong pananaw bilang isang content editor na sumusubaybay sa mga ganitong kwento, ang pag-asa ko ay hindi lang sa pagkondena kundi sa pagbabago. Ang pamilya Ebarle, na nawalan ng anak sa isang walang saysay na gulo, ay nagpakita ng lakas sa kanilang paghihintay ng hustisya. Samantala, si Marlene Aguilar, na inaresto rin dahil sa pagtatago sa kanyang anak, ay nagiging paalala na ang pamilya ay hindi laging proteksyon laban sa batas. At si Freddie Aguilar? Kahit na sumuporta siya sa pamangkin, ang kanyang legacy sa musika ay hindi na maaapektuhan ng mga kontrobersya na ito—pero ito ay nagbibigay ng aral sa atin lahat.

Sa huli, hindi pinalaya si Jason Ivler. Siya ay nasa Bilibid pa rin, na naglilingkod ng habambuhay na sentensya na walang katapusan. Pero ang totoong tanong ay hindi “Nasa’n na ba siya?” kundi “Paano ba natin mapoprotektahan ang bawat isa sa kalsada?” Sa mundo kung saan ang trapiko ay hindi lamang problema ng oras kundi ng buhay, sana’y maging gabay ang kwentong ito. Dahil sa susunod na beep ng busina, maaaring ikaw na ang sumunod na biktima—or ang susunod na salarin. At hindi natin yun gusto, di ba? Let’s drive safer, talk kinder, at maging mas mabuti sa isa’t isa. Ito ang tunay na hustisya na hinahanap natin.