Sa mundo ng Philippine showbiz, maraming artista ang nag-iwan ng marka na hindi na mabubura—mga ngiti na nagpabaliw, mga eksena na nagpa-iyak, at mga role na nagbigay-buhay sa mga kwentong sumasalamin sa totoong buhay ng Pilipino. Isa sa mga ito si Elizabeth Oropesa, ang tinaguriang La Oro o Boots sa mga malapit sa kanya, na nagsimulang magningning noong dekada ’70 bilang isang batang aktres na puno ng ginto at husay. Ngunit sa paglipas ng mahigit limang dekada, hindi na siya yung simpleng leading lady sa mga bold films o kontrabidang nagpapagalit sa teleserye. Sa Oktubre 2025, sa edad na 71, si Elizabeth ay naging isang albularya—o higit pa rito, isang healer na gumagamit ng psychic abilities at alternative medicine para tulungan ang mga nangangailangan. Ito ay hindi isang plot twist sa isang pelikula; ito ay ang tunay na pagkatao niya, isang buhay na puno ng misteryo, pagbabago, at espiritwal na lakas. Paano nga ba nagsimula ang kanyang kwento, at bakit siya lumipat mula sa ilalim ng mga camera lights patungo sa mundo ng pag-gamot at pagbabago ng buhay?

Ang Simula: Mula Bicolana Beauty Hanggang Miss Luzon Na Hindi Nagtagal

Ipinanganak noong Hulyo 17, 1954, sa Albay bilang Elizabeth Oropesa Freeman, ang buhay ni Elizabeth ay hindi ordinaryo mula pa sa simula. Bicolana siya sa dugo at ganda, na may ama na may Native American ancestry, na nagbigay sa kanya ng kakaibang exotic appeal na nagpaikot ng mga ulo. Sa murang edad na 17, sumali siya sa Miss Republic of the Philippines noong 1972—ngunit may twist: ang kanyang ina ay nag-falsify ng birth certificate para gawing 18 ang edad niya, dahil hindi pa siya qualified. Manalo siya bilang Miss Luzon, ngunit ilang oras lang pagkatapos, nalantad ang katotohanan, at nawala ang korona niya. “Parang ararong buhay,” naaalala niya sa isang lumang interview. “Pero iyon ang nagsimulang magpa-ikot sa akin patungo sa showbiz.”

Hindi nagtagal, natuklasan siya ng mga direktor, at noong 1974, debut niya sa pelikulang “Ang Pinakamagandang Hayop sa Balat ng Lupa” ni Celso Ad. Castillo, kasama ang bagong Miss Universe na si Gloria Diaz. Doon, ginampanan niya ang isang barrio lass na puno ng emosyon at senswalidad, na nagbigay-daan sa kanyang pagiging sex symbol ng dekada. “Yung mga panahong yun, walang filter—bold at matapang ang mga role,” sabi niya minsan. Mabilis siyang nagsikat, at sumunod ang mga hit tulad ng “Mister Mo, Lover Boy Ko” (1975) ni Ishmael Bernal, na nag-launch sa kanya bilang leading lady. Si Bernal, isa sa mga paborito niyang direktor, ay madalas siyang i-cast sa mga deep at provocative na roles, tulad ng sa “Lumapit, Lumayo ang Umaga” (1975), kung saan nakuha niya ang kanyang unang FAMAS Best Actress award.

Ang dekada ’70 ay panahon ng kanyang pag-akyat—mula sa mga wet-look scenes kasama si Gloria Diaz hanggang sa mga films na nag-explore ng senswalidad at lipunang Pilipino. Siya ay naging pantasya ng maraming lalaki, ngunit hindi lamang sa kagandahan; ang kanyang acting chops ay nagbigay sa kanya ng credibility. “Hindi lang beauty queen ako; aktres ako na may lalim,” pagmamalaki niya. Sa mga taong iyon, naging bahagi rin siya ng Miss White Castle models, na nagdagdag sa kanyang allure bilang isang multifaceted woman.

Ang Karera: Mula Bold Star Hanggang Grand Slam Legend

Ang versatility ni Elizabeth ay hindi natapos sa ’70s. Sa mga sumunod na dekada, nagpakita siya ng range na nagpapatunay kung bakit siya isa sa mga pinakamahusay na aktres ng Pilipinas. Sa ’80s at ’90s, lumabas siya sa mga kontrabida roles tulad ng sa “Si Malakas, si Maganda at si Mahinhin” (1980) at “Mga Birhen ng Ermita” (1990), kung saan ang kanyang intensity ay nagbigay-buhay sa mga karakter na puno ng galit at pait. Sa telebisyon, kilala siya bilang Sandra Salgado, ang evil stepmother sa “Esperanza,” na nagpa-relate sa maraming panoorin dahil sa kanyang realistic portrayal ng bitterness.

Ngunit ang pinakamataas na puntong ito ay noong 1999, sa pelikulang “Bulaklak ng Maynila” ni Joel Lamangan. Bilang isang babaeng lumalaban sa kahirapan at karahasan, nakuha niya ang Grand Slam Best Actress—nanalo siya sa FAMAS, Gawad Urian, Young Critics Circle, at iba pa. “Yun ang pinakamalaking affirmation,” sabi niya. “Ito ang nagpatunay na hindi lang ako para sa mga bold scenes; kaya ko ang drama na tumatagos sa kaluluwa.” Dagdag pa rito, nanalo siya ng Gawad Urian Best Supporting Actress para sa “Milagros” (1998) at “Laman” (2002), na nagpapakita ng kanyang kakayahang maging matatag kahit sa supporting roles.

Sa 2000s, nagbalik siya sa TV bilang grandmother sa “Angelito: Batang Ama” at villain sa “Te Amo, Maging Sino Ka Man.” Patuloy siyang lumalabas sa mga films tulad ng “Ded Na Si Lolo” (2009), “Roxanne” (2007), at “Huwag Kang Lalabas” (2021), kung saan nagkuwento siya ng totoong karanasan sa mga multo sa isang convent. Hanggang sa 2025, aktibo pa rin siya—kasama sa “Unconditional” at “X & Y” (2024), at “Sa Kamay ng Diyos” (2023). “Hindi ako nagre-retire; ang showbiz ay bahagi na ng dugo ko,” pag-amin niya sa isang recent ambush interview.

Ang Tunay na Pagkatao: Mula Broken Hearts Hanggang Psychic Healer

Sa likod ng kanyang glittering career ay isang personal na buhay na puno ng drama—mga pag-ibig na hindi nagtagal at mga hamon na nagpa-reshape sa kanya. Sa edad na 16, nag-asawa siya, ngunit biyuda na siya sa 23, iniwan na may anak na babae na si Genevieve mula sa first husband na si Mark Roces. Sumunod ang relasyon kay Meng-Fei, isang Chinese martial arts actor, na nagbigay sa kanya ng isang anak na lalaki, ngunit hindi rin nagtagal dahil sa differences. May short fling din siya kay Raymond Ablan at Danny Ramos, ngunit ang pinakamalaking rebelasyon ay noong 2023: may secret son siya kay Dante Rivero, ang kanyang great love mula sa ’70s, na ngayon ay 40 anyos na at mabuting relasyon sila pareho. “Siya ang tanging lalaki sa showbiz na totoong minahal ko,” sabi niya kay Snooky Serna. Ngayon, sa ikatlong asawa niyang si Joe Valdez, isang bodybuilder at physical therapist na mas bata sa kanya ng maraming taon, nakahanap siya ng stability. Nagpakasal sila noong 2002 sa isang civil wedding sa Eastern Samar.

Ngunit ang tunay na pagbabago ay dumating nang natuklasan niya ang kanyang psychic gifts. Ayon sa kanya, mentored siya ni Jo Bilasano sa paghawak ng mga ito, at nagpunta siya sa Indonesia para maging Master ng Tetada Kalimasadam—isang healing technique na gumagamit ng martial arts, breathing, at full concentration. Nag-aral din siya sa International Open University for Complementary Medicine sa Sri Lanka, kung saan nagtapos siya ng Doctorate of Philosophy in Alternative Medicine. “Naghiatus ako sa acting para hanapin ang tunay na calling ko,” naikuwento niya. Ngayon, bilang Dr. Elizabeth Freeman, may clinic siya sa Quezon City na nag-ooffer ng psychic healing, energy work, at alternative therapies. “Albularya? Oo, pero modern—hindi lang mga halaman; it’s about opening the third eye at pagbabago ng energy,” paglilinaw niya.

Sa 2025, ang kanyang araw-araw ay balanse ng showbiz at healing. Aktibo siya sa scuba diving sa iba’t ibang parte ng mundo, na nagbibigay sa kanya ng peace. “Hindi ako pumupunta sa wakes; direcho na sila sa langit, tulad ni Nora Aunor,” sabi niya sa isang interview noong Abril, na nagpapakita ng kanyang spiritual outlook. “Gusto ko tumanda nang natural—walang Botox, kasi kailangan kong gumalaw ang mukha ko para sa drama.” Ang kanyang net worth ay humigit-kumulang $5 milyon, ngunit mas mayaman siya sa karanasan at wisdom.

Ang Legacy: Isang Buhay Na Hindi Natatapos Sa Credits

Si Elizabeth Oropesa ay hindi lamang isang aktres; siya ay isang survivor, isang lover, at isang healer na nagpapatunay na ang buhay ay hindi linear na kwento. Mula sa kontrobersyal na beauty pageant hanggang sa grand slam wins, mula sa mga broken marriages hanggang sa pagiging ina ng apat na anak na lumaki nang maayos, ang kanyang journey ay paalala na ang mga kababaihan ay maaaring maging marami—pantasya, kontrabida, ina, at manggagamot. Sa mundo na madalas mag-focus sa youth at beauty, siya ay nagbibigay ng inspirasyon sa pagiging matatag sa pagbabago.

Sa Oktubre 2025, habang ang showbiz ay nagbabago sa streaming at social media, si Elizabeth ay nananatili timeless. Ang kanyang clinic ay puno ng mga kliyente na humahanap ng pag-asa, at ang kanyang mga pelikula ay patuloy na pinapanood ng bagong henerasyon. “Ang buhay ko? Parang pelikula na walang ending—palagi kang may susunod na scene,” sabi niya na may tawa. Ito ang tunay na pagkatao ni La Oro: hindi perpekto, ngunit totoong makulay, puno ng liwanag mula sa nakaraan at espiritwal na ningning sa ngayon. Sa susunod na pagkakataon na makita mo ang kanyang ngiti sa screen, tandaan mo—sa likod nito ay isang babaeng nagbibigay ng pag-asa, isang albularya sa modernong panahon.