Sa mundo ng showbiz, madalas nating nakikita ang mga kwento ng mabilis na tagumpay – mga batang mukha na biglang sumisikat, nagbibigay ng pag-asa sa lahat na ang pangarap ay maaaring maging totoo. Ito ang imahe na inukit ni Lyca Gairanod sa mga isip ng milyun-milyong Pilipino noong 2014. Sa murang edad na siyam na taong gulang, ang batang mula sa Tanza, Cavite, na lumaki sa gitna ng basura at kahirapan, ay nanalo sa unang season ng The Voice Kids Philippines. Ang kanyang rendition ng “Halik” ng Aegis ay hindi lamang nagpalinga ng mga coach tulad nina Sarah Geronimo, Lea Salonga, at Bamboo Mañalac – ito ay nagpa-antig ng puso ng buong bansa. Biglang, mula sa pagiging scavenger na kumakanta para sa pagkain, naging grand champion siya na may P1 milyon cash, recording contract, house and lot, at isang trust fund na nagpalit ng buhay ng kanyang pamilya. Pero sa likod ng mga palakpakan at mga headline na “rags to riches,” may isang kwento ng luha, pag-iisa, at matinding pagsubok na hindi pa lubusang nabubunyag. Ngayon, sa edad na 20, habang muling sumisikat si Lyca sa mga concert at bagong proyekto, ang kanyang paglalakbay ay nagiging paalala: Ang tagumpay ay hindi laging madali, at minsan, ito ay may presyo na halos hindi kayanin ng isang bata.

Isipin mo: Isang batang babae, si Lyca Jane Epe Gairanod, ipinanganak noong Nobyembre 21, 2004, sa isang simpleng pamilya sa Cavite. Ang kanyang ama ay mangingisda, habang ang kanyang ina, si Maria Nessel Gairanod, ay nag-iipon ng mga bote, lata, at papel para sa dagdag na kita. Si Lyca mismo ay tumutulong – hindi dahil pinilit, kundi dahil gusto niyang makatulong. “Hindi po ako pinipilit ng nanay ko, pero gusto ko po mag-abot ng pagkain sa amin,” sabi niya minsan sa isang panayam. Kumakanta siya para sa mga kapitbahay, umaabot ng pera o pagkain bilang kapalit, habang naglalakad-lakad sa kalsada na may timbang ng mga recycled materials. Ito ang buhay niya bago ang The Voice Kids – isang buhay ng tiyaga, ngunit puno rin ng saya sa simpleng bagay, tulad ng pagkanta sa mga piyesta o kasalan.

Nang dumating ang audition noong Mayo 2014, ang kanyang “Halik” ay nagbigay ng tatlong upuan na lumingon. Sa ilalim ng Team Sarah, nagpakita si Lyca ng tinig na puno ng emosyon at katapatan. Sa mga round ng finals, ang kanyang mga performance – mula sa “Narito Ako” ni Regine Velasquez hanggang sa “Basang Basa sa Ulan” kasama ang Aegis – ay nagbigay ng standing ovation at, sa huli, ng korona ng grand champion. “Parang concert mo!” sigaw ni Coach Sarah. Biglang, ang batang ito ay naging mukha ng pag-asa. Naglabas siya ng debut album sa Universal Records, gumawa ng mga single tulad ng “Pangarap Na Bituin” at “Puede Nang Mangarap,” at nag-star sa Maalaala Mo Kaya episode na naglalahad ng kanyang totoong kwento. Nagkaroon ng bahay sa General Trias, Cavite, at ang kanyang pamilya ay lumipat mula sa eskwater hanggang sa isang tahanan na matagal nilang pinangarap. Sa ASAP at Your Face Sounds Familiar Kids, patuloy siyang nagpapakita ng kanyang talento, habang ang publiko ay nagpupuri sa kanyang humility at natural na boses na may husky quality na nagiging trademark niya.

Ngunit habang ang mundo ay nagse-celebrate, sa loob ni Lyca, may mga anino na dahan-dahang lumalaki. Ang biglaang spotlight ay nag-iba ng lahat – hindi lamang para sa kanya, kundi para sa buong pamilya. Nawala ang simpleng pagkabata; sa halip na maglaro sa labas o mag-aral nang walang pressure, naging schedule niya ang mga taping, rehearsal, at public appearances. “Masaya po ako, pero minsan gusto ko lang pong maging normal ulit,” pag-amin niya sa isang lumang panayam. Ang pressure mula sa industriya ay hindi biro – bawat kilos, bawat post sa social media, bawat pagbabago sa hitsura o pananalita ay sinusuri. “Kapag mahiyain ako, sasabihin suplada. Kapag masayahin, nagbago na,” sabi niya sa isang vlog, na nagpapakita ng laban sa publiko na hindi handa ang isang bata na harapin. May mga bashers na nagdududa sa kanyang paglaki, na nagiging dahilan ng self-doubt at pagdududa sa sarili.

Higit pa rito, ang personal na hamon ay mas mabigat. Matapos ang initial na tagumpay, lumabas ang mga problema sa pamilya – mga hindi pagkakaunawaan at pinansyal na isyu na hindi nawala kahit may pera na. Si Lyca, sa murang edad, naging breadwinner; umaalis siya ng pera para sa gastusin, nagpapaayos ng bahay, at umaalalay sa magulang na dati ay umaalalay sa kanya. “Akala ko po kapag sikat ka, masaya ka na. Pero minsan, parang gusto ko lang bumalik sa dati kahit mahirap,” sabi niya sa isang emosyonal na radio interview, habang ang kanyang tinig ay nanginginig. May mga gabi raw na umiiyak siya mag-isa, iniisip ang bigat ng responsibilidad na hindi dapat dala ng isang bata. Ang showbiz, na dapat maging pangarap, ay naging parang kulungan – puno ng late nights, emotional drain, at kawalan ng privacy.

At pagkatapos, dumating ang pinakamadilim na yugto: ang matinding anxiety at burnout. Noong 2024, sa gitna ng paulit-ulit na gigs at expectations, umamin si Lyca sa isang post sa social media: “Minsan, kailangan mong mawala para muling matagpuan ang sarili mo.” Ito ang kanyang tahimik na sigaw ng tulong. Pansamantala siyang lumayo sa showbiz, bigyang-pansin ang pag-aaral at mental health. “Kahit gusto kong magpasaya ng iba, hindi ko magawa kung ako mismo, wasak na sa loob,” sabi niya sa isang panayam, habang ang mga luha ay tumutulo. Ito ay hindi lang pagod; ito ay isang laban kontra sa sarili, sa pressure ng pagiging “perfect champion,” at sa pakiramdam na hindi sapat ang kanyang tagumpay. Marami ang nagulat – ang batang nagbigay ng inspirasyon ay kailangan ng inspirasyon mismo. Sa mga buwan na iyon, bumalik siya sa roots: sa Cavite, kasama ang pamilya, nagre-reflect at nagpapagaling. “Hindi ko po kailangang laging nasa TV para maramdaman kong mahal ako,” dagdag niya, na nagpapakita ng pag-unlad sa pagmamahal sa sarili.

Ngunit tulad ng tunay na mga kwento ng pagbangon, hindi nagtatapos sa dilim ang paglalakbay ni Lyca. Sa 2025, sa edad na 20, muling nagningning ang kanyang liwanag – mas matatag at mas totoo. Naglabas siya ng mga bagong single sa ilalim ng Viva Records, tulad ng “Akala Ko Ba” at “Malapit Na Akong Mahulog Sa’yo,” na nagpapakita ng mature sound na nagre-reflect ng kanyang karanasan. Sumali siya sa Kick Off Manila Music Fest noong Marso, kasama ang mga artist tulad nina MADZ at Lae Manego, na nagbigay ng sariwang hangin sa kanyang career. Nag-perform din siya sa Sinulog sa Kabankalan Festival, at nag-guest sa mga concert ni Arthur Nery sa US at Canada nitong Hulyo. Sa acting, exciting ang kanyang upcoming role sa “Totoy Bato,” na magiging susunod na hakbang pagkatapos ng “Tatlong Bibe” at “Kalye Kweens.” At sa personal na buhay, nag-celebrate siya ng milestones tulad ng bagong kotse noong Pebrero – “My second baby,” sabi niya sa Instagram, habang nagbabahagi ng mga beach photos kasama ang boyfriend niya, na nagiging suporta sa kanyang paglalakbay.

Ngayon, sa kanyang YouTube channel na may mahigit 1.8 milyong subscribers, nagbabahagi siya ng vlogs na hindi lamang tungkol sa singing, kundi sa totoong buhay – mula sa cooking challenges hanggang sa pranks at fashion hauls. Ito ay paraan niya para manatiling connected sa fans, habang nagpapanatili ng balance. “Ayokong mawala lahat ng pinaghirapan ko. Ito ang pangarap ko simula pa noong bata,” sabi niya sa isang interview kasama si Sarah Geronimo, na patuloy na gabay sa kanya. Ang kanyang pagmamahal sa pamilya ay hindi nagbago; patuloy siyang nagpapa-thankful sa mga post, tulad ng emosyonal na video ng pamilya na muling nanonood ng kanyang winning moment.

Sa huli, ang tanong na dati niyang itinatanong sa sarili – “Sulit ba ang tagumpay?” – ay nasagot na ng kanyang ngiti ngayon, puno ng kapayapaan at karunungan. Oo, sulit ito, basta hindi mo nakakalimutan kung sino ka bago ka sumikat. Si Lyca Gairanod ay hindi na lamang ang batang champion; siya ay isang babaeng natuto sa sakit, nagbangon mula sa pag-iisa, at patuloy na nagbibigay ng tinig sa mga pangarap ng iba. Ang kanyang kwento ay hindi lamang tungkol sa showbiz; ito ay tungkol sa bawat Pilipino na nagpupursige sa gitna ng kahirapan, na natututo sa bawat bagsak, at nagpapatuloy dahil sa pag-asa. Habang patuloy siyang sumisikat sa Viva at sa mga entablado, ang tunay niyang tagumpay ay ang pagiging buo – isang paalala na ang liwanag ay laging darating pagkatapos ng madilim na gabi. At sa ating lahat, ito ay yakap: Huwag matakot sa pagsubok, dahil sa huli, ang tunay na boses ay hindi nawawala, kahit sa gitna ng bagyo.