Sa mundo ng social media kung saan ang bawat candid photo ay maaaring maging daan patungo sa isang hindi inaasahang pagbabago ng buhay, bihira ang mga kwentong hindi lamang nagpapatawa kundi pati nagbibigay ng totoong inspirasyon sa marami na naniniwala na ang tagumpay ay hindi laging tungkol sa pera o spotlight, kundi sa pagiging totoo sa sarili at sa ugat mo. Ito ang eksaktong nangyari kay Jeyrick Sigmaton, ang lalaking mas kilala sa lahat bilang “Carrot Man,” na nagsimula bilang simpleng magsasaka sa Mountain Province noong 2016 at biglang naging viral sensation dahil sa isang larawan niya habang nagdadala ng basket ng karot sa gilid ng kalsada. Sa edad na 21 lamang noon, hindi niya inaasahan na ang simpleng araw na iyon ay magiging simula ng isang paglalakbay na dadala sa kanya sa mga fashion shoots, TV guestings, at pati international film awards—ngunit hindi siya nagbago ng ugat, nanatili siyang grounded sa kanyang Igorot heritage at simple na buhay sa Barlig. Ngayon, sa Oktubre 2025, sa kanyang ika-31 na kaarawan na malapit na, si Jeyrick ay hindi na lamang ang “Carrot Man” na nagpa-ngiti sa netizens; siya ay isang aktor, model, at tagapagmalaki ng kanyang kultura na nagpo-focus sa pamilya at komunidad, na nagpapatunay na ang tunay na “buhay prinsipe” ay hindi sa luxury, kundi sa pagiging maligaya sa kung ano ka talaga.

Ipinanganak noong Pebrero 15, 1994 sa Barlig, Mountain Province, lumaki si Jeyrick sa gitna ng mga bundok at terasa ng Igorot na puno ng tradisyon at tiyaga. Bilang miyembro ng Ekachakran tribe, ang kanyang kabataan ay hindi puno ng city lights o gadgets, kundi ng simpleng gawain tulad ng pagtulong sa magulang sa pagtatanim ng gulay at pag-aalaga ng hayop. “Sa amin, ang buhay ay hindi komplikado—bangon ka, magtrabaho sa bukid, at magpasalamat sa bawat araw na may ani,” pagbabalik-tanaw niya sa isang lumang panayam sa Kapuso Mo, Jessica Soho noong 2016. Sa murang edad, natutunan na niyang ang halaga ng diskarte: hindi siya nag-aral ng college dahil sa kakulangan sa pera, kundi nag-focus sa pagtulong sa pamilya bilang magsasaka, na nagdadala ng mga produktong organiko tulad ng karot, repolyo, at iba pang gulay sa mga merkado ng Sagada at Baguio. Ito ang kanyang pang-araw-araw na routine—nag-aangat ng mabibigat na basket ng ani sa gilid ng kalsada, naghihintay ng truck na magdadala nito sa Manila—na hindi niya alam na magiging susi sa kanyang pagiging kilala sa buong bansa.

Ang turning point ay dumating noong Pebrero 2016, nang mag-post ang isang turista mula sa Nueva Ecija na si Edwina Bandong ng mga candid photos niya sa Facebook. Sa mga litrato, makikita si Jeyrick na nakatayo sa gilid ng kalsada, may mahabang wavy na buhok na nag-uusal ng hangin, at nakasuot ng simpleng t-shirt at shorts, habang nagdadala ng basket ng sariwang karot. “Hindi lahat ng gwapo nag-aartista, yung iba nagtatrabaho sa Sagada,” ang caption na nagpa-viral sa loob ng ilang oras, na nag-achieve ng milyun-milyong likes at shares. Hindi niya alam na ang mga photos na iyon ay kinunan nang hindi niya napapansin—sinabi ng kanyang mga kamag-anak sa kanya pagkatapos na kumalat na sa social media. “Nagulat ako—bakit ba ako? Simple lang naman akong magsasaka,” ang kanyang reaksyon sa KMJS episode noong Hunyo 2016, na nagbigay ng unang TV exposure sa kanya. Mula roon, nag-umpisa ang wave ng opportunities: nag-guest siya sa Wowowin ni Willie Revillame, kung saen ipinakita niya ang kanyang charm at humility, at agad na naging hot topic ang “Carrot Man” sa buong Pilipinas.

Hindi nagtagal, lumipat si Jeyrick mula sa bukid patungo sa mundo ng fashion at entertainment. Noong Mayo 2016, nag-sign siya ng endorsement deal sa Boardwalk, isang lokal na clothing brand, na nagbigay sa kanya ng kanyang sariling “Carrot Man Collection”—mga simpleng outfits na nagre-reflect ng kanyang probinsya roots, tulad ng casual shirts at jeans na perpekto para sa outdoor life. “Nagulat ako na may mag-e-endorse sa akin—akala ko, hanggang gulay lang ang trabaho ko,” sabi niya sa isang press con noon, na nagpakita ng kanyang pagiging grounded kahit sa gitna ng biglang fame. Sumunod ang mga photoshoot kasama ang designer na si Avel Bacudio, kung saen nagpakita siya ng kanyang transformation: mula sa long wavy hair na nagpa-crazy sa fans hanggang sa polished looks na nagpa-appear sa mga magazine covers. “Ang buhok ko ang trademark ko, pero natuto akong mag-adapt—basta para sa pagtulong sa pamilya,” dagdag niya sa isang interview sa PEP.ph noong 2016, na nagbibigay ng tunay na larawan ng kanyang pagiging simple na hindi naapektuhan ng spotlight.

Ngunit hindi lamang sa modeling natapos ang kanyang pag-akyat—pumasok siya sa acting na nagbigay sa kanya ng mas malalim na recognition. Noong Hunyo 2016, nag-star siya sa episode ng Magpakailanman na “Ang Real Carrot Man: The Jeyrick Sigmaton Story,” kung saen ginampanan ni Jake Vargas ang kanyang role bilang isang batang magsasaka na nagkaroon ng big dreams para sa pamilya. “Yung episode na yun, parang kwento ng buhay ko—mula sa pag-aangat ng basket hanggang sa pag-angat ng buhay ng mga kapatid ko,” paglalahad niya sa GMA Entertainment. Ito ang nagbigay-daan sa kanyang mga guestings sa mga shows tulad ng Sunday PinaSaya, kung saen nagpakita siya ng comedic side na hindi mo inaasahan mula sa shy na farmer. At sa 2021, nakuha niya ang pinakamalaking parangal: ang Best Actor award sa Short Film category sa International Film Festival Manhattan (IFFM) Autumn 2021 sa New York para sa kanyang role sa “Dayas,” isang indie film ni Jennylyn delos Santos na nag-explore ng mga tema ng pag-ibig at paghihiwalay sa gitna ng Igorot culture. “Hindi ko inaasahan na magiging actor ako, lalo na mananalo sa New York—pero ito ay para sa Mountain Province, para sa mga katulad kong magsasaka na may pangarap,” ang kanyang acceptance speech na nagpa-touch sa maraming netizens, na nagpa-viral muli ang kanyang name.

Sa kabila ng kanyang mga tagumpay, hindi nawala ang mga hamon na nagpapatunay na ang buhay ay hindi perpekto kahit na maging viral ka. Noong 2017, nagbahagi siya ng kanyang struggles sa pag-aaral—hindi siya nakapag-college dahil sa kakulangan sa pera, ngunit ginamit niya ang kanyang income mula sa endorsements para ipagpatuloy ang pag-aaral ng kanyang mga kapatid. “Ang pera ko ay hindi para sa sarili ko—para sa edukasyon nila, para hindi sila maghirap tulad ko noon,” sabi niya sa Inquirer Entertainment noong 2017, na nagpapakita ng kanyang malasakit na nagmumula sa kanyang Igorot values. May mga oras din na nahirapan siya sa pressure ng fame—mula sa mga hindi inaasahang offers hanggang sa pagiging “object of affection” sa social media na nagdulot ng hindi komportableng attention. “Miss ko ang tahimik na buhay sa bukid—walang camera, walang tanong, puro hangin at bundok,” pag-amin niya sa isang panayam noong 2021, na nagpapatunay ng kanyang pagiging humble na hindi naapektuhan ng biglang yaman.

Ngayon, sa 2025, si Jeyrick ay nananatiling “prinsipe” sa kanyang sariling mundo—hindi sa isang castle, kundi sa mga terasa ng Barlig na puno ng mga puno ng prutas at bulaklak. Sa edad na 31, hindi siya lumipat sa Manila para sa mas maraming gigs; sa halip, nagpo-focus siya sa kanyang roots, na nagpo-promote ng Igorot culture sa mga social media posts niya na may mahigit 100,000 followers sa Facebook at Instagram. “Ang buhay ko ay hindi tungkol sa pagiging sikat; tungkol ito sa pagiging halimbawa sa mga kabataan sa amin na maaari kang magtagumpay nang hindi iniiwan ang lupain mo,” ang kanyang mensahe sa isang recent vlog na nag-achieve ng libu-libong views. Patuloy siyang nagmo-model para sa local brands na nagpo-highlight ng indigenous wear, at nagpo-plan ng mga bagong film projects na magse-showcase ng Mountain Province life—posibleng isang documentary tungkol sa Ekachakran tribe na nagbibigay ng boses sa kanilang tradisyon. “Ang award sa New York ay malaking karangalan, pero ang tunay na award ay ang ngiti ng pamilya ko kapag nakikita nila akong masaya sa amin,” dagdag niya sa isang interview sa The Manila Times noong 2024.

Ang pagbabago ni Jeyrick ay hindi lamang sa hitsura—mula sa long hair na nagpa-crazy sa fans hanggang sa mas mature na style na puno ng confidence—kundi sa kanyang puso. Mula sa pagiging shy na farmer na hindi mapansin hanggang sa isang model na nag-walk sa mga events tulad ng Philippine Fashion Week at aktor na nagbigay ng depth sa mga roles, nanatili siyang totoo sa kanyang values: ang pagtulong sa komunidad, ang pagmamahal sa kalikasan, at ang pagiging proud sa kanyang Igorot identity. “Hindi ko kailangan ng city lights para maging buhay ko; ang mga bituin sa gabi ng Mountain Province ay sapat na,” ang kanyang poetic na pahayag sa isang post na nagpa-inspire sa maraming kabataan na nagme-message sa kanya tungkol sa pagpili ng simple life. Sa kabila ng mga offers na maaaring magdala sa kanya sa Hollywood o mas malalaking endorsements, pinili niyang manatili sa Barlig, na nagpo-focus sa pagtatanim at pagtulong sa mga lokal na festival na nagpo-promote ng kanilang culture. “Ang viral moment ko ay hindi aksidente; ito ay regalo para ipakita ang kagandahan ng amin—ng hindi kailangang maging sikat para maging proud,” sabi niya sa isang recent TikTok na nag-achieve ng 200,000 views.

Sa Oktubre 2025, habang ang social media ay puno ng bagong viral sensations, ang kwento ni Jeyrick ay nananatiling isang shining example ng kung paano maaaring maging “buhay prinsipe” ang simpleng buhay. Mula sa basket ng karot hanggang sa award sa New York, hindi siya nagbago ng landas—siya ay lumago lamang, na nagbibigay ng aral sa marami na ang tagumpay ay hindi sa pag-alis ng ugat, kundi sa pagyayaman nito. Para sa mga dating nagpa-heartthrob sa kanya noong 2016, ito ay paanyaya na tingnan ang kanyang mga updates sa social media at maging proud sa isang lalaking nanatiling totoo. At kung ikaw ay isang probinsyano na nangangarap ng mas malaki, ang kanyang journey ay paalala: Hindi kailangang iwan ang bukid para maging bituin—maaari mong dalhin ang bituin sa iyong bukid. Sana’y ang kwento ni Carrot Man ay maging simula ng mas maraming usapan tungkol sa mga unsung heroes ng probinsya, at maging inspirasyon para sa bawat isa na hindi natin makikilala ang hinaharap natin hangga’t hindi natin sinubukan ang simple na hakbang.