Si Lando ay isang simpleng magsasaka sa bayan ng San Isidro. Kasama niya sa bukid ang anak na si Marco, na halos araw-araw ay nakararanas ng pangungutya mula sa kanilang mga kamag-anak na mayayaman.

“Pa, bakit ganito lagi ang trato nila sa atin?” tanong ni Marco habang nagbubungkal ng lupa.
“Huwag kang masyadong isipin, anak. Ang mahalaga, marunong tayong magtrabaho at may dangal,” sagot ni Lando, pilit na ngumiti sa kabila ng lungkot.

Ang kanilang buhay ay payak ngunit masaya sa simpleng paraan—nag-aani sila, nagtitinda sa palengke, at nagtutulungan sa bawat hamon ng araw. Ngunit sa bawat piyesta at pagtitipon, naririnig nila ang mga bulong ng pangungutya:
“Ang tatay mo’y magsasaka lang, kaya ang anak niya ay hindi rin tataas.”
“Kaawa-awa naman ang mga iyon, laging mababa ang tingin sa kanila.”

Isang araw, dumating sa kanilang baryo ang isang NGO na nagbibigay ng libreng pagsasanay sa agrikultura at tulong para sa modernong pagtatanim. Dito, unang pagkakataon na natutunan ni Lando at Marco ang mga bagong paraan para mapabuti ang kanilang sakahan.

“Pa, tingnan mo ito! Kung gagamitin natin ang teknik na ito, mas maraming produkto ang maaani natin!” sigaw ni Marco, mata ay kumikislap sa excitement.
“Oo, anak. Ito na ang pagkakataon natin para ipakita sa lahat na kaya natin,” sagot ni Lando, may halong kaba at tuwa.

Sa paglipas ng mga buwan, unti-unting lumago ang kanilang ani. Nakilala ang kanilang sakahan sa palengke at sa mga lokal na pamilihan. Napansin rin ng kanilang mga kamag-anak ang pagbabago.

“Marco, hindi ko inakala na ang sakahan natin ay magiging ganito ka-successful,” sabi ni Lando habang nagtitimpla ng kape sa kanilang maliit na bahay.
“Pa, sila na ngayon ang nagtataka kung bakit minahal mo ang simpleng buhay na ito,” sagot ni Marco, na may ngiti at halakhak.

Ngunit hindi lahat ay natuwa. May mga kamag-anak pa rin na patuloy sa pangungutya at paninira. Ngunit sa halip na panghinaan ng loob, ginamit nina Lando at Marco ang tagumpay bilang inspirasyon para patunayan ang kanilang halaga.

“Pa, kahit ano pa sabihin nila, wala na silang kapangyarihan sa atin. Ang mahalaga, may dangal tayo at may sariling tagumpay,” sabi ni Marco.
“Oo anak, at yan ang ipapakita natin sa buong mundo,” sagot ni Lando, habang pinagmamasdan ang kanilang lumalago na bukid.

Sa huli, hindi lang natutunan ng mag-ama ang kahalagahan ng tiyaga at determinasyon, kundi pati ang tunay na halaga ng respeto at pagmamahal sa sarili. Ang simpleng sakahan nila ay naging simbolo ng pag-asa at inspirasyon sa buong baryo.